وقتی دوساله بودم پدر و مادرم مرا ترک  و به «مجاهدین» پیوستند 11 ژانویه 2020

وقتی دوساله بودم پدر و مادرم مرا ترک و به «مجاهدین» پیوستند

آری ای پدر آیا جمله خفت باری که وقتی شما را بعد از سالها می دیدم به من گفتید را یادت هست؟ به جای اینکه توضیح بدهی که چرا مرا طی این مدت تنها گذاشتی و رفتی و هیچ سراغی از من نگرفتی؟ گفتی چرا با انجمن نجات به اینجا آمدی؟ ولی هرگز پاسخ مرا ندادی وقتی که از تو پرسیدم تو در خاک دشمن چکار میکنی؟ و چرا به این حال و روز افتاده ای؟

بایگانی‌های خاطرات - راه نو رسانه ای برای افشای ماهیت فرقه ای سازمان مجاهدین خلق
خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۲) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۳ 03 آگوست 2019
خاطرات

خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۲) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۳

رجوی که شخصا محاکمه ما را بعهده داشت گفت؛ من حکم آزادی شما از زندان را می نویسم ولی شما باید تعهد بدهید که اگر نفوذی بودنتان اثبات بشود حکم شما اعدام است . . . در جواب گفتم اگر اینطوریه پس بگذارید به همانجائی که بودیم برگردیم . . . با پرونده باز نمی شود به کار قبلی ادامه داد و به مناسبات برگشت.

خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۲) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۳ 25 جولای 2019
خاطرات

خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۲) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۳

بعد از عید فطر موج دستگیری ها آنقدر زیاد شده بود که در سلول دیگر جائی برای نشستن هم برای نفرات پیدا نمی شد و از طرف دیگر بازجوئیها هم طول می کشید و اگر می خواستند این همه نفر را بازجوئی بکنند فکر میکنم بیشتر از یک سال باید آنها این ریل را تکرار می کردند و همه را در زندان نگه می داشتند . . .

خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۲) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۳ 20 جولای 2019
خاطرات

خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۲) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۳

در زندانهای مجاهدین روزهای سخت و طاقت فرسائی سپری می شد. در آن اطاق کوچک که بیش از 50 نفر جمع شده بودند، هوای بسیار کثیفی بود و هیچ تهویه ای هم نداشت. روزها حتی برای هواخوری هم بیرون نمی بردند و تمامی ساعات و روزها باید در آنجا می ماندیم و وقتی هم اعتراض می کردیم می گفتند خائنین مزدور حق شما بیشتر از اینهاست و . . .

خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۱) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۴ 07 جولای 2019
خاطرات

خاطرات جداشدگان از شکنجه های فرقه رجوی (۱) – قرارگاه اشرف، سال ۱۳۷۴

محسن دیگر آن محسن قبلی نبود. پیراهن تنش را پاره کرده بودند و هر کس با گرفتن تکه پاره ای از پیراهنش او به سویی می کشید. صحنه هایی که انسان هرگز نظیر آنرا در جایی ندیده بود. او در حالیکه به زمین افتاده بود نفسش بسختی بالا می آمد گرمایی که در اثر هجوم وحشییانه سایر نفرات در سالن ایجاد شده بود خود کافی بود که نفس هر انسانی را بند بیاورد چه رسد به محسن که نفرات بالای سرش همچنان فریاد بر می آوردند و فحش و ناسزا بهش می گفتند.