خانواده ها در لیبرتی – یاد ها و خاطره ها ۲
عکاس : مدیر سایت | شناسه خبر : 636 | تاریخ انتشار : ۲۳ دی ۱۳۹۷ - ۱۹:۵۰ | 249 بازدید

مرداد ماه سال ۱۳۹۵ بود که نزدیک به ۳۰۰ تن از اعضای خانواده ها از استان های آذربایجان شرقی ،  کرمانشاه ، خوزستان ، زنجان ، سیستان و بلوچستان ، خراسان رضوی ، یزد ،  گلستان ، مازندران ، فارس ، اصفهان و تهران وارد بغداد شده و عازم اسارتگاه فرقه مجاهدین در لیبرتی گردیدند تا شاید امکان ملاقات و تماس با عزیزان ، فرزندان و بستگانشان را داشته باشند.

آنان با تمام وجود و در پشت موانع بتونی نام عزیزانشان را فریاد زدنند ولی مسئولین سنگدل مجاهدین با فشردن گلوی اسیران در بند نگذاشتند تا آنان هم که سالهای سال بود هیچ صدایی که نام شان را فریاد زند را نشیده بودند ،  ندای مادران ، پدران ، خواهران و برادرانشان را پاسخ دهند.

رهبران فرقه گرای مجاهدین از زمانی که صدام سقوط کرد هرگز نخواستند  مطالبات ، خواسته ی مشروع و قانونی خانواده ها را پاسخ دهند و تمامی اصول اخلاقی و پرنسیب های حقوق بشری که ادعاهایشان گوش فلک را کر می کرد را زیر پا بگذارند. براستی  چرا رهبران مجاهدین   از دنیای آزاد این همه ترس و وحشت دارند. چرا فرقه تروریستی و تبهکار مجاهدین خلق از ملاقات حضوری ، تماس تلفنی و یا نامه نگاری کادرهای تشکیلاتی مستقر در لیبرتی با اعضای خانواده ها ، پدران و مادران چشم انتظار و دردمند ، واهمه و هراس دارند؟ و اکنون هم که آنان را به آلبانی فرستاده اند ، حصارها را بر اطراف آنان بازهم بیشتر گسترش داده اند ؟

این روزها  تق سازمان های حقوق بشری  نیز درآمده است . چرا که  در گزارش اواخر سال ۲۰۱۸  عفو  بین الملل هم هیچ اشاره یی به اینکه چرا مجاهدین مانع از دیدار خانواده ها از فرزندانشان می  شوند و چرا این سازمان هیچ تلاشی در راستای فراهم نمودن دیدار خانواده ها با عزیزانشان در آلبانی نمی کند، نشده است.  ولی  خانواده ها با امید به خدای متعال همچنان در تلاش برای دیدار عزیزانشان در آلبانی هستند.

 

برچسب ها
ثبت دیدگاه
    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

گالری تصاویر مشابه